De boodschapper verwijst aan de ene kant naar de organisatie of instantie die de communicatie voert (vb. Vlaams Instituut Gezond Leven). Wanneer de organisatie gepercipieerd wordt als betrouwbaar, integer en kwalitatief, dan komt dat de effectiviteit van de boodschap ten goede. 

Daarnaast verwijst de boodschapper ook naar het ‘model’ dat in de gezondheidsboodschap verschijnt en informatie presenteert, gedrag demonstreert of een getuigenis aanlevert. In deze betekenis is de boodschapper evenzeer belangrijk, zeker bij mensen met een lagere SES. 

Wat kan de boodschapper doen?

De boodschapper kan de aandacht van het publiek trekken, abstracte concepten concretiseren, de vorming van attitudes versterken (door zijn/haar geloofwaardigheid), en de opslag van de boodschap in het geheugen vergemakkelijken. 

Verschillende prototypes boodschappers 

  • Bekende personen (vb. bekende zanger(es), acteur/actrice, entertainer)
  • Overheidsambtenaren (vb. ministers)
  • Experten en autoriteiten (vb. dokter, onderzoeker)
  • Gewone ‘echte’ mensen (vb. ‘vrouw uit de middenklasse’, ‘arbeidersman’,…)
  • Ervaringsdeskundigen (bv. patiënt)
  • Geanimeerde karakters

Wanneer kies je welke boodschapper?  

  • Bekende mensen: om de aandacht te vestigen op een saai onderwerp.
  • Experten: om rationele argumenten/bewijs aan te leveren 
  • Ervaringsdeskundigen: om de ernst van negatieve gevolgen van een bepaald gedrag te benadrukken.
  • Ervaringsdeskundigen die eigenschappen met de doelgroep delen: om risico-perceptie te verhogen.
  • ‘Peers’: om het aanbevolen gedrag te demonstreren, zelf-effectiviteit te verhogen.