We weten dat gedrag zoals eten, drinken, roken en bewegen niet te reduceren valt tot individuele keuzes. Daarom is het belangrijk te vermijden dat de boodschap de indruk wekt dat de verantwoordelijkheid of zelfs de schuld van gezondheidsproblemen (enkel) liggen bij het individu en niet bij sociale en-omgevingsfactoren. 

Een dergelijke (gepercipieerde) ‘victim-blaming’ werkt vaak stigmatiserend en is kwetsend voor bepaalde groepen, waardoor ook de effectiviteit van de boodschap sterkt vermindert. Denk er in communicatie aan om steeds eerst de persoon te vernoemen, dan pas de aandoening of conditie (vb. mensen met obesitas in plaats van obese mensen), vermijd negatieve stereotypes (vb. mensen met obesitas zijn lui en hebben geen zelfdiscipline), maar daag ze net uit.