Pleitbezorging en lobbying

Deze theorieën beschrijven de bredere mechanismen achter beleidsverandering en geven inzicht in wanneer en waarom verandering mogelijk is. Enkele voorbeelden:

• Policy windows of agenda setting theory (Kingdon)
  Beleidsverandering ontstaat wanneer drie stromen samenkomen: het probleem, beleidsoplossingen en de politieke context. Pleitbezorging kan deze stromen verbinden en zo een ‘venster van mogelijkheden’ openen.
• Coalition theory of advocacy coalition framework (Sabatier & Jenkins-Smith)
  Beleidsverandering gebeurt via coalities van actoren met gedeelde overtuigingen. Door samenwerking en beleidsleren kunnen deze coalities invloed uitoefenen op beleidsprocessen.
• Power politics of power elites theory (Mills, Domhoff)
  Macht is geconcentreerd bij een kleine groep invloedrijke actoren. Lobbying richt zich op deze sleutelpersonen om directe of indirecte beleidsverandering te realiseren.

Deze algemene theorieën helpen organisaties om hun strategieën af te stemmen op het bredere beleidslandschap en om te begrijpen waar en wanneer invloed mogelijk is.

Deze theorieën richten zich op concrete tactieken die pleitbezorgers kunnen inzetten binnen campagnes of interventies:

• Messaging and frameworks of prospect theory (Tversky & Kahneman)
  De manier waarop een probleem wordt gepresenteerd, beïnvloedt hoe mensen het waarnemen en erop reageren. Effectieve framing kan beleidsmakers en publiek overtuigen van de noodzaak tot actie.
• Media Influence of agenda-setting theory (McCombs & Shaw)
  Media-aandacht bepaalt welke thema’s op de publieke en politieke agenda komen. Strategische communicatiecampagnes kunnen zo de zichtbaarheid en urgentie van een probleem vergroten.
• Grassroots of community organizing theory (Alinsky, Biklen)
  Collectieve actie van burgers kan druk uitoefenen op beleidsmakers. Organisaties kunnen deze bewegingen faciliteren en versterken.

Deze tactische theorieën bieden handvatten voor het kiezen van effectieve middelen en boodschappen om beleidsverandering te ondersteunen.

Gebruik onafhankelijke en onweerlegbare bewijzen om de urgentie van het probleem te benadrukken. Communiceer informatie op een manier die de ernst van het probleem duidelijk maakt en presenteer verandering als haalbaar. Dit kan door lokale gegevens te gebruiken die de noodzaak van beleidsverandering ondersteunen. Bijvoorbeeld een infographic met cijfers, een artikel, een video of vlog op sociale media, een presentatie tijdens een vergadering met beleidsmakers of andere actoren.

Stel een coalitie samen van individuen en of organisaties met macht, expertise, geloofwaardigheid en leiderschap om de visie voor verandering te ontwikkelen en consistent toe te passen. Dit kan door een coalitie van gezondheidsorganisaties, academici en gemeenschapsleden te vormen die samenwerken om beleidsverandering te bewerkstelligen.

Bedenk een gemeenschappelijke visie met de coalitie. Formuleer strategieën en acties om deze visie te bereiken. Bijvoorbeeld een visietekst of een policy brief die je in de volgende stap communiceert.

Communiceer de visie naar de brede gemeenschap en betrek hier alle coalitieleden bij. De manier waarop deze visie wordt gecommuniceerd, is afhankelijk van de boodschap, organisatie en gekozen strategie. Betrek waar mogelijk individuen met persoonlijke ervaring om een overtuigend argument te presenteren. Dit kan breed en open zijn via verschillende media, maar ook zeer discreet via persoonlijke gesprekken met key stakeholders.

Zorg ervoor dat anderen jouw visie makkelijk kunnen uitdragen. Daarom is het mogelijk nodig om hun kennis, vaardigheden en capaciteiten te vergroten of om obstakels voor betrokkenheid weg te nemen. Creëer mogelijkheden voor gemeenschapsleden, leiders, onderzoekers en anderen om deel te nemen aan de gewenste pleitbezorging. Zo kan je jouw materialen ter beschikking stellen in een neutrale huisstijl of je geeft kant-en-klare teksten die op maat zijn van hun organisatie.

Kortetermijnsuccessen geven de impuls om langetermijndoelen te bereiken en versterken de visie voor verandering. Elk succes in termen van beleidsverandering moet worden gecommuniceerd als een positieve stap vooruit in het algehele veranderingsproces. Zo kan het oprichten van een tijdelijke expertisegroep voor het uitwerken van beleidsadvies gezien worden als een succes op korte termijn hoewel er nog geen concrete verandering is gebeurd.

Versterken van geboekte vooruitgang en daarop verder gaan kan door:

1. te evalueren en te monitoren waarbij de effectiviteit van de pleitbezorgingsinspanningen bijgehouden worden.
   Dit kan door feedback te vragen, enquêtes te houden of effectieve veranderingen in het beleid bij te houden;
2. te communiceren over de behaalde successen;
3. de coalitie uit te breiden en nieuwe partners te betrekken die de visie mee onderschrijven;
4. urgentie en aandacht te blijven vragen door regelmatig nieuwe gegevens of verhalen te delen;
5. strategieën aan te passen op basis van de verzamelde feedback en resultaten.

Mensen moeten de nieuwe benadering begrijpen en zien dat de verandering positieve resultaten heeft opgeleverd en nog zal opleveren. Op die manier zal de verandering ook effectief integraal deel uitmaken van de cultuur, het systeem, het proces dat veranderd is. Denk bijvoorbeeld aan het rookverbod in de horeca dat gecontroleerd wordt en positieve gevolgen heeft voor de volksgezondheid (bv. gelinkt aan minder vroeggeboorten) en zo ook verder wordt gezet.